poniedziałek, 11 kwietnia 2016

ISLAMSKA WIZJA DNI OSTATECZNYCH



Oznaki końca świata pochodzące bezpośrednio od Mahometa dzieli się na mniejsze i większe. Pierwsze z nich pojawią się na długo przed końcem i wiązać się będą z rozpowszechnieniem w społeczeństwie takich zjawisk, jak cudzołóstwo, lichwa czy nadużywanie substancji odurzających, w tym alkoholu.

Zwiastuny drugiego typu są już jednak bardziej interesujące i jasno określone. Nadejściu końca świata i Dnia Sądu towarzyszyć mają m.in. częstsze niż zwykle trzęsienia i osunięcia ziemi. Inne ujawnią się w postaci zmiany naturalnych cykli przyrodniczych, przyspieszenia biegu czasu, skrócenia doby, a nawet wzejścia Słońca na zachodzie.

Oto jeden z cytatów proroka Mahometa umieszczony w spisie hadisów sporządzonym przez Al -Buchariego (autora jednego z sześciu ich zbiorów) mówiący o tym, jak wyglądać będą zapowiedzi apokalipsy:
„Prorok boży rzekł: Wyczekiwana godzina nadejdzie, kiedy: 1) dwie wielkie grupy zaczną ze sobą wojnę, która obu stronom przyniesie wiele ofiar, choć wyznawać będą oni jedną i tę samą religię, 2) pojawi się 30 kłamców, z których każdy będzie twierdził, że jest wysłannikiem Boga, 3) zniknie religijna mądrość, 4) będzie wiele trzęsień ziemi, 5) czas przyspieszy, 6) rozmnożą się konflikty, 7) będzie wiele zabijania, 8) bogactwo będzie tak powszechne, że człowiek zamożny będzie bał się, że nikt nie przyjmie od niego jałmużny a kiedy da on ją potrzebującemu, ten powie, że jest mu ona zbędna, 9) ludzie zaczną ze sobą konkurować we wznoszeniu wielkich budynków, 10) człowiek przechodzący koło grobu innego powie: „Chciałbym być na twoim miejscu”, 11) słońce wstanie na zachodzie, a kiedy to zrobi, ludzie uwierzą i przyjmą islam. […] Oczekiwana godzina nadejdzie wtedy, kiedy dwaj mężczyźni rozłożą przed sobą płaszcz, ale nie będą mogli go sprzedać. Nadejdzie, kiedy człowiek włoży sobie do ust jedzenie, ale nie będzie go w stanie zjeść…”

Najważniejszymi znakami końca będzie pojawienie się dwóch postaci: „Dadżdżala” – czyli kłamcy w postaci fałszywego proroka oraz Jezusa, który objawić się ma ponownie w okolicach Damaszku. Dadżdżal (porównywalny z postacią Antychrysta) pojawi się jako fałszywy zbawiciel w okresie ciężkich waśni między Europejczykami i w czasach trudnych dla islamu. Charakteryzować ma je upadek religii, obyczajów i dojście do władzy ludzi głupich. Według słów Proroka przytaczanych w hadisach, jednooki fałszywy prorok będzie dokonywał rzeczy nadzwyczajnych, jeżdżąc na „niezwykłym ośle”, który będzie pokonywał jednym krokiem wielkie dystanse. Głoszący fałszywą nowinę Dadżdżal nie dotrze jednak do Mekki i Medyny – miejsc świętych dla islamu, gdyż pokona go Jezus.

W oczyszczaniu Ziemi ze wszelkich źródeł zła na kilka lub kilkanaście lat przed Dniem Sądu Jezusowi pomagać będzie Mahdi – zapowiadany odnowiciel islamu, którego przyjście zapowiadać ma m.in. pojawienie się nietypowej gwiazdy. Islamska koncepcja mahdiego jest bardzo rozbudowana, a w historii pojawiło się wiele osób podających się za ostatniego z boskich wysłańców (jedną z takich postaci, Mahdiego z Sudanu, upamiętnił Sienkiewicz w książce „W pustyni i w puszczy”).
Nadejście końca sygnalizować będzie także pojawienie się „Bestii dnia ostatniego” (arab. Dabbat al-ard), o której tak wspomina Koran: „Gdy wyrok ich zguby będzie ogłoszonym, każę wystąpić z ziemi straszydłu, które zawoła: Ludzie nie wierzyli w Islam i naukę Bożą.” Piekło na Ziemi rozpętają też Gog i Magog – wspominane także w Biblii plemiona, które siać będą wielkie spustoszenie.

Wśród ogromnej ilości innych hadisów z opisami końca świata znajdziemy także znacznie bardziej kontrowersyjne elementy. Jedna z jego oznak mówi np. o tym, że znakiem zbliżającej się zagłady będzie… znaczny spadek liczebności mężczyzn, dokładnie w proporcji 50 kobiet na jednego pana. Inną zdumiewającym sygnałem ma być to, że ludzkim głosem przemówią przedmioty i zwierzęta.

W Internecie napotkać można na wiele różnorodnych interpretacji islamskich proroctw, które mają odnosić się do naszych czasów. Niektórzy interpretatorzy słów Proroka widzą we wspomnianym przez niego wyścigu w tworzeniu wysokich budowli jasne odwołanie do współczesności i wielopiętrowych drapaczy chmur. Podobnie jest z kolejną wizją, która mówi, iż koniec będzie blisko, kiedy „Eufrat odsłoni skarb ze złota”, co ma odnosić się z kolei do zapasów ropy naftowej w krajach Bliskiego Wschodu, a pamiętać należy, że Prorok ostrzegał także przed bogactwem. Dla innych nie mniej przerażająco maluje się wizja kolejnego zwiastunu dni ostatnich w postaci „Dukhanu” a więc dymu, który ma spowić cały świat na 40 dni i sprawić, że ludzkość wymrze z zimna i pragnienia (niektórzy interpretują to m.in. jako skutek wybuchu wulkanu).
Tradycja islamska mówi o bardzo wielu zwiastunach końca świata. Część z nich ma charakter podobny do tych znanych z Biblii, choć odnajdziemy tu także uniwersalne obawy związane z upadkiem moralnym człowieka i rozpadem społeczeństw. Mahomet przewidzieć miał także upadek samego islamu, który zapowiedział na jakieś 1400 lat po jego śmierci, czyli mniej więcej na czasy nam współczesne. Czy i w tym przypadku miał rację?

Wszystkie cytaty pochodzą z przekładu Koranu autorstwa Jana Murzy Tarak Buczackiego